نقطه جوش (boiling point) یک مایع دمایی است که در آن، فشار بخار مایع با فشار بیرونی برابر می شود. در این دمابخار تولید  شده در داخل مایع سبب ایجاد حباب و غلیان خاص جوشش می شود. تشکیل حباب در دمای پایین تر از نقطه جوش ناممکن است. زیرا فشار جو بر سطح  مایع که بیش از فشار داخل آن است مانع از تشکیل حباب می شود.

دمای مایع در حال جوش تا هنگامی که تمام آن بخار نشده، ثابت می ماند. در یک ظرف سرباز بیشترین فشار بخاری که یک مایع می تواند داشته باشد، برابر فشار جو است و این فشار در نقطه جوش ایجاد می شود. برای اینکه دمای یک مایع در حال جوش ثابت بماند باید به آن گرما داده شود زیرا در فرایند جوش، مولکول های با انرژی زیاد از مایع خارج می شوند. هر چه سرعت افزایش گرما به مایع در حال جوش زیادتر باشد، سرعت جوشش مایع زیادتر می شود ولی دمای مایع بالا نمی رود.

نقطه جوش یک مایع با تغییر فشار بیرونی تغییر می کند. مثلا آب تحت فشار 0.95 atm  در 98.6 ºc و تحت فشار 1.05 atm در101.4 ºc می جوشد. تنها تحت فشار 1atm نقطه جوش آب 100 ºc است.  نقطه جوش عادی یک مایع دمایی است که در آن، فشار بخار مایع برابر 1 atm است. نقاط جوش داده شده در کتب مرجع، نقطه جوش عادی هستند. نقطه جوش یک مایع را می توان از  منحنی فشار بخار آن به دست آورد.