حس گناه در مادران شاغل معمولا از سوی جامعه به آنها تحمیل می شود

یکی از دغدغه های مادران شاغل که بعضا به نوعی حس گناه در آنها تبدیل می شود این است که به خاطر مقتضیات شغلی خود نمی توانند وقت کافی برای تربیت کودکان خود بگذارند. بعضی حتی پا را فراتر می گذارند و این مادران را به خودخواهی و بی توجهی نسبت به آینده کودکان خود متهم می کنند.  این انتقادات که این روزها هم لحنی اتهام آمیز پیدا کرده, باعث می شود که مادران شاغل بخصوص در محیط های بسته اجتماعی همواره با نوعی عذاب وجدان زندگی  کنند. عذاب وجدان از اینکه نه در زندگی حرفه ای خود افرادی موفق هستند نه مادران موفق.

اما اخیرا کارشناسان مسائل تربیتی به این نتیجه رسیده اند که برخلاف باور رایج, صرف گذراندن وقت خود با کودکان و پشت پا زدن به علائق و سلائق خود نه فقط به نتایج دلخواه در تربیت کودکان نمی رسد بلکه چه بسا باعث ایجاد سرخوردگی های فردی نیز می شود. توصیه کارشناسان ایجاد نوعی موازنه بین فردیت خود در یک سو و نقش مادری در سوی دیگر است. 

اگر شما هم جزو مادرانی شاغلی هستید که به خاطر فشارها و انتظارات محیط حس می کنید, در حق کودکتان کوتاهی می کنید, پنج گام زیر را مطالعه کنید تا کمی از بار عذاب وجدان خود بکاهید و به موازنه مطلوب بین حرفه و نقش مادری خود دست یابید.

1-بپذیرید که بده بستان بین کار و نقش مادری امری اجتناب ناپذیر است