روانشناسی
سایت ایران صنعت

کــاربر مهمان گـــرامی خوش آمـــدیدلوگوی سایت ایران صنعت





وظایفی که در متاهلی به عهده مردان است!!



کلیدهای ازدواج موفق

دانستنی‌های مردانه برای یک ازدواج موفق

 

در این مقاله ما به وظایفی که در طول زندگی متاهلی به عهده مردان است و آقایان با رعایت آن‌ها می‌توانند از برخوردن به مشکلات جلوگیری کنند، صحبت می‌کنیم‎

 

 دانستنی‌های مردانه برای یک ازدواج موفق

دختر و پسری که تصمیم به ازدواج می‌گیرند باید بدانند که در طول زندگی مشترک خود وظایفی با همسر خود دارند که این وظایف گاهی بین زن و مرد مشترک است و گاهی هرکس بنا به خصوصیات شخصی و نوع جنسیت خود وظایف خاصی را به عهده می‌گیرد.

اگر هرکسی وظایف خود را به خوبی انجام دهد و نسبت به آن بی‌تفاوت نباشند آمار طلاق کمتر می‌شود. اما قبل از انجام به آن، باید این وظایف را به خوبی شناخت. ‎

  

عذرخواهی کردن را عیب ندانید‎

از هر خانم متاهلی بپرسید که موقع جروبحث کردن با همسرش چه چیزی بیشتر از همه آزارش می‌دهد، اکثرشان جواب می‌دهند که قبول نکردن و شانه خالی کردن شوهرشان از اشتباهاتش آزاردهنده‌ترین چیزی‌ست که در طول دعواها و سوتفاهم‌ها، پیش می‌آید. این یک واقعیت انکارنشدنی‌ست که اغلب مردان تمایل چندانی به ابراز پشیمانی و عذرخواهی کردن، ندارند. عذرخواهی صمیمانه‌ای که از ته قلب باشد، بهترین و سریع‌ترین راه حل برای ترمیم روابط است. باید قبول کنیم که در هر کدورتی دو طرف مقصر هستند و باید هرکسی به نوبه خودش و به اندازه سهمی که در آن دلخوری داشته، عذرخواهی کند. از ادای جملاتی چون «متاسفم!»، «ببخشید»، «جبران می‌کنم» و… نترسید و آن را راحت در جای مناسب خود به‌کار ببرید‎.‎

 ‏ 

دست از مقایسه کردن همسرتان بردارید‎

یکی از چیزهایی که خانم‌ها به شدت روی آن حساس هستند، مقایسه شدن خودشان با زنی دیگر است. این را به خاطر داشته باشید که مقایسه کردن سم رابطه است و بیشتر در مواقعی که طرفین از یکدیگر خشمگین هستند یا هنگام بروز احساسات منفی خود، دست به مقایسه می‌زنند. اما گاهی این مقایسه کردن بدون هیچ غرض‌ورزی خاصی است و در جهت مثبت به‌کار گرفته می‌شود که باید گفت چنین مقایسه‌ای هم برای زنان قابل قبول نیست و حتی ویران‌گر رابطه است. هنگامی‌که لب می‌گشایید تا شروع به مقایسه همسرتان کنید به این فکر کنید آیا خوشتان می‌آید همسرتان شما را با مرد دیگری مقایسه کند و دائم او را بالاتر از شما ببیند و از شما بخواهد از او الگوبرداری کنید؟ مطمئناً نه‎!‎

 

قانون طلایی ازدواج موفق

اگر هرکسی وظایف خود را به خوبی انجام دهد آمار طلاق کمتر می‌شود

 

مناسبت‌های خاص را از یاد نبرید‎

سالگرد آشنایی، تاریخ عقد، تاریخ رفتن زیر یک سقف، روز زن، تاریخ تولد و همه مناسبت‌هایی که برای زنان مهم است را به یاد داشته باشید. جزئیات کوچک و ساده برای زنان خیلی مهم است. لازم نیست در این مناسبات جشن‌های آنچنانی تدارک ببینید یا به فکر یک هدیه بزرگ باشید. همین که زودتر از اینکه همسرتان حرفش را بزند آن را یادآور شوید و نشان دهید که حواستان به این روزها هست، خودش شادی بزرگی می‌تواند باشد. برخلاف تصور عموم، زنان هدیه‌های معنوی را به هدیه‎‌‎های مادی ترجیح می‌دهند. می‌توانید با دعوت کردن او به یک رستوران قدیمی آن مناسبت را جشن بگیرید. اگر نسبت به این روزها بی‌تفاوت باشید همسرتان گمان می‌کند که نسبت به او بی‌توجه هستید.در حالی‌که ممکن است واقعیت این‌طور نباشد‎.

  

مشاجره مسالمت‌آمیز را یاد بگیرید‎

همیشه هم مشاجره کردن بد نیست. در تاریخ هیچ زن و شوهری نبوده‌اند که در طول زندگی‌ مشترک‌شان به مشکلی برنخورده و باهم بحث و مشاجره نکرده باشند. باتوجه به این‌که افراد با یکدیگر متفاوت هستند، بحث کردن زیاد پیش می‌آید و شاید برای همین است که از قدیم گفته‌اند دعوا نمک زندگی است. البته منظور از این بحث و دعوا، برخوردهای خشن و فیزیکی نیست. گفتگوی معقولانه و منطقی بر سر مشکلات یکی از ارکانی‌ست که هر زوجی باید آن را بلد باشند. یکی از نکات مهمی که در طول گفتگو باید رعایت کنند این است که هیچ کدام از طرفین نخواهند خودشان را بی‌تقصیر نشان دهند و مشکلات را به گردن فرد مقابل‌شان بیندازند. اگر این اتفاق بیفتد یقینا اوضاع از آنچه هست، وخیم‌تر خواهد شد و چه‌بسا به جدایی‌های بی‌مورد بینجامد‎.‎

  

احساسات خود را به زبان بیاورید

اغلب خانم‌ها شنیداری هستند. یعنی باید چیزی را بشنوند تا باور کنند. دقیقا برعکس مردان که چندان شنیدن احساسات برایشان اهمیتی ندارد و بیشتر ترجیح می‌دهند در عمل ببینند تا باورشان شود. بنا به علت‌های فرهنگی یا خصوصیات جنسیتی، آقایان در زندگی مشترک تمایل چندانی به بیان شفاف احساسات خود ندارند. فرهنگ عامه در بسیاری از کشورها به‌ویژه کشور ما، به‌گونه‌ای است که مردان تصور می‌کنند نباید در مورد احساسات‌شان صحبت کنند، چون ممکن است از ارزش‌شان کم شود. بگذارید همسرتان از احساسات‌تان آگاه شود و در همه‌حال، یکدیگر را از احساسات‌تان باخبر کنید. مطمئنا سکوت‌های طولانی و بروز ندادن آنچه در درون‌تان می‌گذرد، ضربه سختی به ازدواج‌تان وارد خواهد کرد‎.‎

  

سعی در تغییر دادن همسرتان نکنید‎

یکی از بزرگترین مشکلاتی که امروزه گریبا‌ن‌گیر زوج‌ها شده است این است که با علم به تفاوت‌های آشکار و بزرگ با یکدیگر ازدواج می‌کنند و این طور پیش خودشان می‌گویند که آن تفاوت‌ها و خصلت‌هایی که به میل‌مان نیست را در طول زندگی در طرف مقابل‌مان تغییر می‌دهیم. فردی که در بیست و چندین سال با یک خصوصیت خاصی بزرگ شده است، تغییر دادنش مشکل یا غیرممکن است. به هیچ وجه نمی‌توانید کسی را مجبور کنید که فلان خصلتش را کنار بگذارد. تا زمانی که خصوصیتی از او به شما یا دیگران آسیبی نمی‌زند، نباید دائما سعی کنید که خصلت‌هایش را تغییر دهید یا مثلا مدام در حین جروبحث به او بگویید که باید خودش را عوض کند. اما اگر رفتار غلطی را در همسرتان می‌بیند که نیاز به اصلاح دارد و به نفع خودش و اطرافیانش است که در آن رفتارِ به‌خصوص تجدیدنظر کند، باز هم باید این موضوع را با لحن خیلی محتاطانه و در زمان مناسب با او در میان بگذارید تا نتیجه معکوس نگیرید.

 

تاریخ ارسال :  1397/8/24     
تعداد بار مشاهده :  12

نوعروسان مراقب افسردگی باشند



افسردگی بعد ازازدواج

از هر ده زن یک نفر پس از ازدواج دچار افسردگی می شود‎

 

شاید ماه ها و یا حتی سال ها برای عروسی تان برنامه ریزی کرده باشید. بالاخره روز بزرگ از راه می رسد و بسیار فوق العاده هم برگزار می شود. اکنون همه چیز تمام شده و فکر می کنید به خاطر ازدواج تان باید شاد باشید اما به جای آن کمی احساس افسردگی می کنید. اگر اینگونه است باید گفت شما تنها نیستید. از هر 10 زن یک نفر پس از ازدواج دچار افسردگی می شود و البته درصدی از مردان هم چنین حسی را تجربه می کنند.

 

افسردگی پس از ازدواج ممکن است نوعی بیماری بالینی نباشد اما در این چند سال اخیر نوعروس و دامادهای بسیاری را به خود گرفتار کرده و تعداد زوج هایی که به مشاوره های پس از ازدواج مراجعه می کنند در حال افزایش است. در اینگونه موارد معمولا زن ها برخلاف مردها خجالت می کشند از افسردگی شان صحبت کنند و بیشتر مواقع آن را مخفی می نمایند و همین مساله روی ارتباط با همسرشان اثر منفی می گذارد. اما چه چیزی باعث می شود که این افراد پس از عروسی چنین احساسی داشته باشند؟

 

بنا به گفته محققان ممکن است زن و یا مرد پس از ازدواج، توقع شان از شریک زندگی یا ارتباط شان آنگونه که تصور می کرده اند برآورده نشده باشد و یا بدتر از همه روز بزرگ زندگی شان آمده و رفته است و اکنون باید با مسائل مختلف و حقایق زندگی رو به رو شوند.

 

شروع مسئولیت ها 

تصور کنید، 12 ماه برنامه ریزی، تماس های تلفنی، سفارش کیک، خرید، گرفتن عکس های نامزدی، سفارش گل و در نظر گرفتن تمام جزییات روز عروسی، مهمانی گرفتن با دوستان مجرد به عنوان آخرین روز مجرد بودن و سرانجام رسیدن روز عروسی. روزی که احساس می کنید میان دنیایی از زیبایی ها قرار گرفته اید. مدت ها منتظر چنین روزی بودید و آن را در رویاهای تان می دیدید، روزی که با محبوب تان در مقابل چشمان خانواده و دوستان تان ازدواج می کنید و جشن می گیرید. در آن روز شما در دل سعادت هستید و 12 ماه برنامه ریزی، شما را به زیباترین روز زندگی تان رسانده است.

 

صبح روز بعد از خواب بیدار می شوید و کلی ظرف در ظرفشویی می بینید، لباس های کثیف هم مانده اند. غذا باید درست کنید و تازه به این فکر می افتید که زندگی تان را با فردی دیگر تقسیم کرده اید. برای برخی از افراد این حقیقت بسیار ناگوار است. بیشتر افراد این احساس را اندکی تجربه می کنند اما حدود 5 تا 10 درصد از افراد تازه ازدواج کرده به شدت احساس غم و ناامیدی و یا پشیمانی می کنند تا آنجا که به سرعت به سراغ مشاور می روند.

 

این احساس زمانی شدت می گیرد که عروس یا داماد فکر می کند فردیت خود را از دست داده است و وقتی با احساس مسئولیت انجام دادن اشتراکی هر کاری پیوند می خورد، بیشتر دچار اندوه می شود.

 

از طرفی وقتی زن و مردی به یکدیگر علاقه مند می شوند میزان هورمون دوپامین و اکسی توسیتن بدن شان به شدت افزایش می یابد. این هورمون ها باعث می شود تا آنها به همدیگر احساس تعلق کنند اما همانطور که ارتباط شان ادامه می یابد از سطح ترشح این هورمون ها کاسته می شود و علاقه شان به شدت قبل نخواهدبود و وقتی بر سر مسائلی هر قدر ناچیز بحث می کنند- که البته در تمام افراد متاهل صدق می کند- آن را چون فاجعه ای می انگارند، در حالی که نمی دانند این گونه بحث ها کاملا طبیعی است.

 

افسردگی و ازدواج

افسردگی پس از ازدواج ممکن است نوعی بیماری بالینی نباشد‎

 

بی برنامه نباشید 

محققان روی گروهی از نوعروسان تحقیق کردند و دریافتند که اکثر زن ها پس از عروسی احساس کسالت و افسردگی داشتند. آنها تمام وقت و انرژی شان را برای برنامه ریزی آن روز بزرگ به کار برده بودند و اکنون که همه چیز تمام شده است نمی دانند باید چه کار کنند. اما کسل شدن ضرورتا به مفهوم افسرده شدن نیست. برخی از زنان تایید کردند که کمی احساس بی حوصلگی می کردند اما افسرده نبودند. باقی زنان علاوه بر بی حوصلگی، افسرده هم شده بودند. بنابراین چگونه می توان این دو گروه را شناسایی کرد؟

 

عروس های افسرده، عروسی را انتهای هدف شان می بینند. در مقابل عروس های شاد، عروسی شان را شروع فصل جدیدی از زندگی شان می دانند. عروس های افسرده در هر حال نسبت به اهداف شان احساس شک و تردید دارند. اکنون که برنامه ریزی های مربوط به روز بزرگ زندگی شان به پایان رسیده است نمی دانند واقعا باید چه کار کنند.

 

این زنان گفتند که احساس عدم اطمینان نسبت به خود و حتی آینده شان داشتند. درواقع این احساس روی روابط با همسران شان تاثیر گذاشته و حتی هویت خودشان را هم تحت الشعاع قرار می دهد. با خود می گویند اکنون که روز عروسی شان گذشته است چه کسی هستند و چه کار باید انجام دهند؟ آنها آنقدر روی مسائل روز عروسی شان متمرکز شده بودند که هرگز برای روز بعد از آن فکری نکرده بودند. بنابراین کسانی که هنوز نامزد نشده اند یا در مراحل اولیه دوران نامزدی شان هستند یادشان باشد که عروسی صرفا آغاز فصل جدیدی از زندگی است نه هدف نهایی.

 

مراقب حفظ شادابی تان باشید 

تجربه و احساسی که افراد پس از روز عروسی دارند، کاملا متفاوت است اما در این بخش چند راه حل کاربردی پیشنهاد شده است.

  

پیش از عروسی 

در هفته روزی را به صحبت کردن درباره برنامه های بعد از عروسی اختصاص دهید. صحبت کردن در مورد برنامه های عروسی، جالب و هیجان انگیز است اما با محدود کردن صحبت در این زمینه و گذراندن اوقات بیشتر در خصوص برنامه های بعد از آن، مطمئن باشید کمک تان می کند روابط عادی بین خود را حفظ کنید و راحت تر به زندگی واقعی تان پس از ازدواج بازگردید.

 

برای بعد از عروسی تان برنامه ریزی کنید. در برابر هر برنامه ای که برای عروسی تان دارید، دو برنامه برای بعد از عروسی تان آماده کنید. بدین ترتیب کلی کار دارید که بعد از عروسی انجام دهید.

 

بعد از عروسی 

شما تنها نیستید. بنا به گفته روانشناسان، افسردگی پس از ازدواج معمولی و رایج است بنابراین اگر دچار چنین احساسی شدید نگران نباشید، با برنامه ریزی دقیق این احساس گذرا خواهدشد.

 

زمانی که احساس افسردگی کردید در آن غوطه ور نشوید و سعی کنید دلیلش را بفهمید. انجام یک کار هیجان انگیز را برای خود ترتیب دهید. مثلا با دوستان تان ترتیب یک مهمانی را بدهید یا همراه همسرتان به یک برنامه تفریحی  جذاب بروید.

 

اگر احساس افسردگی می کنید به همسرتان بگویید. این کار او را از احساس تان مطلع می سازد و در بهبود روحیه تان به شما کمک می نماید.

 

به ماه عسل بروید. چمدان تان را ببندید و دونفری به سفر و دیدن مکان های جدید بروید و در طول سفر برای آینده تان برنامه ریزی کنید. اگر هم برای رفتن به ماه عسل پول کافی ندارید، می توانید به پیک نیک یا به رستوران بروید و لحظات رومانتیکی را کنار یکدیگر بگذرانید و از بودن با هم لذت ببرید. به خودتان فرصت دهید. بلافاصله پس از جشن عروسی وارد حقایق زندگی عادی نشوید که چرا این کار، شما را بیشتر دچار افسردگی پس از ازدواج می کند.

 

از مشاور کمک بگیرید. اگر با وجود تمام ترفندهای فوق، باز هم افسردگی رهایتان نکرد، پس به یک مشاوره روانشناسی نیاز دارید. نسبت به افسردگی تان بی توجه نباشید و خیلی زود آن را درمان کنید تا آرامش زندگی تان به هم نریزد.

تاریخ ارسال :  1397/8/22     
تعداد بار مشاهده :  16

والدین «تک‌فرزند»ها بخوانند



تک فرزندی

تک‌فرزندان افرادی هستند که در مرکز توجه والدین قرار دارند‎

 

"تک فرزندی"؛ مسئله‌ای که این روزها به دلیل عوامل فرهنگی، اجتماعی و دغدغه‌های شخصی بسیاری از زوجین امروزی را نسبت به خانواده‌های نسل قدیم درگیر کرده و تبعات خاصی را برای کودک و خانواده ایجاد کرده است در همین راستا یک روانشناس تخصصی کودک "تک‌فرزندی" را پدیده‌ای چند بعدی دانست و گفت: "تک‌فرزندان" افرادی هستند که در مرکز توجه والدین قرار دارند لذا این کودکان به دلیل برآورده شدن نیازهایشان ناکامی را کمتر تجربه می‌کنند و والدین آنها "تک‌فرزندی" "خودمحوری" و "خودخواهی" را برای فرزندشان معنا می‌کنند.


 طالعی با بیان اینکه "تک‌فرزندی" پدیده‌ای چند بعدی و چند محوری است که نمی‌توان دلیل مشخصی برای آن در نظر داشت، افزود: بروز پدیده "تک‌فرزندی" وابسته به زمان ازدواج و فرزندآوری زوجین است، بطوریکه در این زمان مفهوم اساسی بلوغ اجتماعی، فکری و اقتصادی مطرح می‌شود و باتوجه به اینکه ایران نسبت به دهه گذشته با افزایش سن ازدواج همراه بوده بنابراین باید در نظر داشت که بلوغ فکری، اجتماعی و اقتصادی جوانان به تأخیر افتاده و به تبع آن تک فرزندآوری نیز بروز پیدا کرده است. طبق آمارهای مرکز آمار ایران زوجین بین سه تا چهار سال تمایل به فرزندآوری ندارند و بعد از این فاصله زمانی، اگر مشکلات پزشکی و نازایی در این زمینه دخیل نباشد زوجین به مرحله فرزندآوری می‌رسند.

 

این روانشناس تخصصی کودک و نوجوان در ادامه ضمن بررسی علت بروز "تک‌فرزندی" از دیدگاه فرهنگی گفت: سبک زندگی انسان‌ها از نظر فرهنگی نسبت به گذشته تاکنون تغییرات زیادی داشته است به طوریکه زوجین قبل از اهمیت به فرزندآوری ابتدا به پیشرفت و ارتقاء سطح زندگی خود اهمیت می‌دهند. آنها بعد از ازدواج همچنان رشد شخصی، تحصیلی و شغلی برایشان از اهمیت بیشتری برخوردار است لذا این نوع از زوجین بعد از تولد اولین فرزندشان به دلیل افزایش بار مسئولیت از فرزندآوری بیشتر منصرف می‌شوند چراکه در این زمان جایگاه فرزند از نظر والدین امروزی تغییر کرده و آنها مانع پیشرفت والدین می‌شوند بنابراین این مسئله باعث شده رشد فردی و شخصی تقویت و به‌جای آن مسئله "فرزندآوری" تضعیف شود.

 

به گفته طالعی امروزه سبک زندگی "شخص محور" جایگزین سبک "اجتماع محور" شده، چند سالی نمی‌گذرد که سیاست جمعی ایران بر مبنای "فرزند کمتر، زندگی بهتر" است؛ لازم به ذکر است والدینی که اکنون به سن ازدواج رسیده و دارای "تک‌فرزند" هستند ثمره همین شعارند و این سیاست باعث شده جامعه به سمت "تک‌فرزندی" حرکت کند؛ سیاست‌هایی که برای این مسئله برنامه‌ریزی صحیحی نداشته است.

 

وی با بیان اینکه فرزندان امروز نسبت به فرزندان نسل قبل نیازها و مشکلات پیچیده‌تری دارند خاطرنشان کرد: همچنین طبق تجارب روانشناسی بسیاری از والدین از سرسخت بودن تربیت فرزندان شکایت دارند و همین مسئله باعث شده والدین بعد از تربیت فرزند اول به نوعی خسته شده و به تولد یک فرزند اکتفا کنند در همین راستا بسیاری از والدین نیز بر این باورند که "توجه به کیفیت تربیت فرزندان در ابعاد مختلف بسیار بهتر از توجه به کمیت آنهاست.

 

این روانشناس تخصصی کودک و نوجوان در ادامه درباره چگونگی رفتار والدین با "تک‌فرزندان" نیز گفت: تک فرزندان از کودکی نیازمند برقراری رابطه، رقابت و همکاری با همسالانشان هستند تا از این طریق بتوانند به دلیل نداشتن هم صحبت احساس کودکانه خود را تجربه کنند لذا والدین باید ابتدا نیاز کودک را تشخیص دهند سپس او را تشویق به حضور در محیط‌های اجتماعی کنند. به طور مثال کودک را در کلاس‌های فرهنگی، آموزشی و ورزشی ثبت‌نام کنند و از این طریق رشد اجتماعی او را فراهم کنند.

 

تهدیدهای تک فرزندی

تک‌فرزندان در محیط تنهایی رشد می‌کنند که در آن یک من وجود دارد‎

 

طالعی معتقد است والدین تک فرزند باید سعی کنند توانمندی‌های واقعی فرزند خود را شناسایی و متناسب با آن انتظارات خود را نسبت به فرزندشان متعادل کنند همچنین باید با حمایت و توجه متعادل به تک فرزندان فرآیند استقلال سالم را در آنها تکمیل کنند.

 

وی در ادامه با اشاره به تاثیر "تک‌فرزندی" بر نوع رشد کودک بیان کرد: تک‌فرزندان در مقایسه با کودکان خانواده‌های چند فرزندی از صمیمت و روابط خواهری و برادری، یادگیری، ایثار و رقابت محروم هستند. اگرچه رقابت، احساسات و موقعیت‌های منفی در روابط خواهر و برادری وجود دارد اما به دلیل نوع روحیه مشترک شادی و نشاط بسیار زیادی در این نوع روابط وجود دارد این در حالیست که تک فرزندان صمیمیت و همدلی این رابطه‌ها را تجربه نمی‌کنند و تنها به صورت خیالی و در دنیای عروسکانه خود می‌توانند آن را تجربه کنند.

 

به گفته این روانشناس "تک‌فرزندان" در مرکز توجه و در نقطه میانی توجه والدین قرار دارند لذا این کودکان به دلیل برآورده شدن نیازهایشان از ناکامی مثبت بی‌بهره‌اند. والدین تک‌فرزند، "خودمحوری" و "خودخواهی" را برای فرزندشان معنا می‌کنند.

 

وی با بیان اینکه در خانواده‌های "تک‌فرزندی" اهداف خانواده بر روی برآورده شدن نیازهای فرزند مد نظر قرار می‌گیرد گفت: در این زمینه سالیوان، یکی از روانشناسان برجسته حوزه روانشناسی معتقد است که فرزندان در مرحله‌ای از دوران کودکی همبازی خیالی دارند و این موضوع در کودکان تک فرزند شیوع بیشتری دارد چراکه آنها مجبورند احساسات خود را با موجودی خیالی در میان گذاشته و با او به تعامل و رابطه بپردازند.

 

طالعی در ادامه با بیان اینکه "تک‌فرزندی" را نمی‌توان عاملی منفی در خانواده در نظر گرفت خاطرنشان کرد: با این وجود اما توجه، مراقبت، همدلی و احساسات والدین در این خانواده‌ها به سمت یک فرد متمرکز می‌شود و به دلیل اینکه آنها هیچ شریک و رقیبی در خانواده ندارند جایگاه برتر در خانواده را به خود اختصاص می‌دهند، به عبارت دیگر "سکوی قهرمانی خانواده در اختیار تک‌فرزندان قرار دارد".

 

به گفته این روانشناس تجربه‌های روانشناسی نشان می‌دهد تک فرزندان در زمینه‌های تحصیلی از پیشرفت خوبی برخوردار هستند با این وجود اما والدین غالباً حساسیت و انتظارات زیادی نسبت به تک فرزندان دارند و همین موضوع می‌تواند موجب بروز اضطراب و تنش‌های روانی شود این در حالیست که در خانواده‌های چند فرزندی والدین "واقع‌گرا" بوده و براساس توانمندی از فرزندان خود انتظار دارند.

 

وی معتقد است "تک‌فرزندان" در محیط "تنهایی" رشد می‌کنند که در آن یک "من" وجود دارد و برای رفع تنهایی خود به موقعیت‌های بیرونی وابسته می‌شوند؛ همچنین مفهوم خویشاوندی در بلندمدت برای کودکان "تک‌فرزند" تضعیف می‌شود به طوری که آنها در بزرگسالی هیچ خویشاوندی برای تعاملات اجتماعی ندارند و به تبع آن فرزندان آنها نیز خویشاوندی ندارند، موضوعی که تک‌فرزندان تا پایان زندگی با آن درگیر هستند.

 

طالعی در ادامه با اشاره به اثرات "تک‌فرزندی" بر رفتار والدین گفت: طبق تجربه‌های روانشناسی این نوع از والدین دوران رشد فرزند خود را همراه با تنش و اضطراب سپری می‌کنند. غالباً آنها فرزندان "کمال‌گرایی" تربیت می‌کنند، در تمام موقعیت‌ها و اهداف معیارهای عالی و کاملی برای آینده آنها دارند که آن را در قالب احساس اضطراب از بروز می‌دهند. در بعضی مواقع خانواده‌های "تک‌فرزند" در زمان بزرگسالی والدین خود را مورد بی‌توجهی و بی‌مهری قرار می‌دهد این مسئله بر والدین تاثیر روانی زیاد و احساس دلسردی بزرگی ایجاد می‌کند.

 

این مشاور کودک و نوجوان درباره خصوصیات اخلاقی تک‌فرزندها افزود: آنها از نظر اجتماعی نسبت به کودکان چندفرزندی مهارت‌های اجتماعی ضعیف‌تری دارند، درون این خانواده‌ها مهارت‌های اجتماعی کمتر رشد پیدا کرده و به دلیل برآورده شدن نیازهایشان از صبر و تحمل کمتری برخوردارند.

 

تاریخ ارسال :  1397/8/22     
تعداد بار مشاهده :  20

علل جیغ زدن کودک نوپا و روش صحیح برخورد با آن



جیغ زدن,علل جیغ زدن کودک,دلایل جیغ زدن کودک

جیغ زدن کودک برخی مواقع به خاطر دردهای جسمی است که حس می کند


جیغ زدن کودک نوپا
خیلی از پدر و مادر ها از رفتارهای جیغ زدن و قشقرق کردن کودک خردسال خود کلافه و خسته می شوند. رفتار های جیغ زدن کودکان نوپا گاه و بی گاه به دلایل مختلف طبیعی و معمولا گذراست. اما گاهی جیغ زدن کودکان نوپا به حدی زیاد می شود که کنترل آن برای خانواده مشکل می گردد. جالب است بدانید رابطه شما و نوع برخورد شما تا حد زیادی می تواند این رفتار کودکتان را کنترل کند. ممکن است نشانه هایی از بیش فعالی در کودکتان ببینید. اما بهتر است برای تشخیص به یک متخصص و مشاور کودک مراجعه نمایید.


علت جیغ زدن کودکان زیر 2 سال
کودکان در سنین پایین به خصوص در سنینی که به مهارت های کلامی کافی نرسیده اند، رفتارهای جیغ و داد کردن و قشقرق راه انداختن را زیاد نشان می دهند. گاهی این جیغ زدن به نوعی به زبان کودک برای بیان خواسته هایش و جلب توجه تبدیل می شود که به تدریج برایش تبدیل به عادت می گردد. گاهی خانواده ها رفتارهای کودک را نشانه ای از بیش فعالی یا اختلالات دیگری چون اوتیسم می پندارند. در کل جیغ زدن کودکان می تواند علت های مختلفی داشته باشد که برخی از آن ها شامل موارد زیر است:

درخواست داشتن
کودکان زیر 2 سال که هنوز کلام به خوبی در آن ها شکل نگرفته است، خیلی اوقات برای نشان دادن نیازها و درخواست هایشان از زبان غیر کلامی مثل نشان دادن ایما و اشاره، صدا درآوردن و خیلی اوقات جیغ زدن استفاده می کنند. معمولا برای اصرار به داشتن چیزی بیشتر جیغ می زنند و خیلی اوقات با جیغ زدن به خواسته خود می رسند. درواقع هرچه والدین خواسته آن ها را در این مواقع بیشتر اجابت کنند، این رفتار تقویت می شود.

جلب توجه
کودکان به خصوص در سنین پایین خیلی دنبال جلب توجه والدین هستند. خیلی از کودکان خردسال یاد می گیرند که با جیغ زدن می توانند سریع توجه پدر و مادر خود را جلب کنند. والدین خیلی اوقات ناخواسته با رفتارهایی این جیغ زدن را تقویت می کنند. مثلا سریع آن ها را در آغوش می گیرند، سعی می کنند با بازی و سرگرمی حواسشان را پرت کنند اما در واقع دارند به این رفتار پاداش می دهند. حتی توجه منفی والدین مثل دعوا کردن صدا کردن کودک و هر برخورد افراطی می تواند این رفتار را تقویت کند چون کودک از این طریق به توجه رسیده است.

عصبانیت
ناکام گذاشتن می تواند کودک را عصبانی کند. کودکان در این سن هنوز به راه های کلامی برای ابراز عصبانیت نرسیده اند و راه های کنترل هیجان و خشم را یاد نگرفته اند به همین دلیل تنها راه ممکن برایشان جیغ و داد کردن است.


درد جسمی
جیغ و داد کودک برخی مواقع به خاطر دردهایی است که حس می کند، مثل درد شکم و دل پیچه، یا درد هایی که در اثر ضربه دیدن در آن ها ایجاد شده است. خیلی اوقات این دردها برایشان مبهم است یا توانایی ابراز درد را ندارند.


جیغ زدن,علل جیغ زدن بچه ها,دلایل جیغ زدن کودک

گاهی کودک از طریق جیغ زدن میخواهد به نوعی جلب توجه کند



راه های برخورد با جیغ زدن کودک
برای برخورد صحیح با جیغ و داد کودک باید علت آن را بشناسید و بر اساس آن برخورد صحیحی با آن داشته باشید. در نظر داشته باشید که با برخورد صحیح می توانید این رفتارها را کنترل و تعدیل کنید. برخی راه های برخورد با جیغ زدن کودک این موارد هستند:


با جیغ زدن تسلیم درخواست کودک نشوید
اگر او برای درخواست چیزی جیغ می زند، در این مورد با هر بار جیغ زدن سریع چیزی که می خواهد را به او ندهید.  می توانید به او بگویید "اگر جیغ بزنی نمی فهمم چی می خوای" از او بخواهید به آرامی نشان دهد چه می خواهد. می توانید حدس بزنید و به آرامی در بیان خواسته اش به او کمک کنید. وقتی به آرامی درخواستش را ابراز کرد بهتر است چیزی که می خواهد را به او بدهید و با توجه مثبت و محبت برای اینکه خواسته اش را آرام ابراز کرد او را تحسین کنید. دقت کنید اگر خواسته اش غیر معقول است به خاطر جیغ و داد کودک تسلیم خواسته اش نشوید می توانید به او خیلی ساده توضیح دهید. مثلا الان نمی توانی این را داشته باشی بعد از غذا می دهم. یا اینکه می توانید جایگزینی برای آن در نظر بگیرید.


صبر و حوصله داشته باشید
دوره رشد کودک را در نظر بگیرید. کودکان در سنین خیلی پایین جیغ زدن گاه و بی گاه دارند که معمولا گذرا است و خود به خود کاهش می یابد. برخورد شدید و واکنش افراطی می تواند اوضاع را بدترکند و یا این دوره را طولانی کند بهتر است با صبر و حوصله با کودک برخورد کنید و اجازه ندهید این رفتار کودک شما را خیلی پریشان و مضطرب کند.


تعامل مثبت با کودک را افزایش دهید
در زمان هایی که کودک آرام است تا حد ممکن ارتباط مثبت با کودک خود را زیاد کنید. این کار تاثیر زیادی برای کاهش رفتار منفی دارد. می توانید زمان هایی را اختصاص دهید که با او بازی کنید، او را در آغوش بگیرید، برایش داستان بگویید.


جیغ زدن های کودک برای جلب توجه را نادیده بگیرید
اگر کودکتان برای جلب توجه شما جیغ و قشقرق می کند، به واکنش های خود دقت کنید. نه تنها توجه مثبت مثل بغل کردن، شکلات دادن بلکه حتی توجه منفی مثل اخم کردن و دعوا کردن می تواند این رفتار را تقویت کند. حتما به الگوی جیغ زدن ها و دلیل آن توجه کنید. وقتی برای توجه گرفتن شما جیغ می زند، آن را نادیده بگیرید و توجه نکنید. در عوض وقت هایی که ارتباط مثبت دارد و جیغ نمی زند توجهتان را دو چندان کنید. کم کم کودک یاد می گیرد برای توجه گرفتن رفتارهای آرام و مثبت نشان دهد.


به رفتارهای مناسب کودک پاداش دهید
می توانید برنامه ای برای پاداش دادن به کودک داشته باشید. هر وقت کودک رفتار مثبتی نشان داد، یا مثلا درخواست هایش را بدون جیغ و داد ابراز کرد، به او پاداش بدهید. می توانید جایزه های کوچکی مثل خوراکی هایی که دوست دارد را برای پاداش در نظر بگیرید. به کودک بگویید این پاداش را دقیقا برای چه رفتاری می گیرد.

تاریخ ارسال :  1397/8/10     
تعداد بار مشاهده :  28

مهربانی و صداقت: آیا می‌توان یکی را به‌تنهایی داشت؟



مهربان بودن

مهربانی بدون صداقت، مهربانیِ واقعی نیست ‎

 

در یکی از مطالب قبلی عنوان کرده بودم که بین مهربانی و صداقت همیشه تنش وجود دارد: گاهی وقتی می‌خواهیم صادق باشیم، مهربانی را قربانیِ آن می‌کنیم و وقتی می‌خواهیم با دیگران مهربان باشیم، صداقت‌مان را قربانی می‌کنیم. پیدا کردن توازن بین این دو خیلی مهم است.

 ولی اخیراً به نظرم می‌رسد که ارتباط بین مهربانی و صداقت آنطور که قبلاً تصور می‌کردم نیست. الان فکر می‌کنم که مهربانی بدون صداقت، مهربانیِ واقعی نیست و صداقت بدون مهربانی هم صداقت واقعی نیست. بنابراین اگر در زندگی به خودمان به‌خاطر رُک و صادق بودن‌مان یا محبت، مهربانی‌ و صداقت‌مان افتخار می‌کنیم، اگر می‌خواهیم واقعاً آنطور که هدف‌مان است باشیم (مثلاً صادق یا مهربان)، باید به آن یکی موضوع هم بپردازیم.

 

مهربانی بدون صداقت مهربانی واقعی نیست 

توضیح دادن این احتمالاً آسان‌تر از آن دیگری است. اگر برایمان مهم است که با آدم‌های زندگی‌مان خوب باشیم و تلاش‌مان این است که به کسی لطمه نزنیم، ممکن است متوجه شویم که داریم صداقت را فدای مهربانی‌مان می‌کنیم. درواقع سعی می‌کنیم چیزهایی را که آدم‌های اطراف‌مان از ما می‌خواهند براشان فراهم کنیم، چه مناسب حال‌مان باشد چه نباشد.

 مثلاً ممکن است برای کمک کردن به دیگران کار بیشتری از خودمان بکشیم و تظاهر کنیم که مشکلی نیست و می‌توانیم انجام دهیم. برای این‌که به دیگران حس خوبی بدهیم ممکن است بیشتر از آنچه که واقعاً دوست‌شان داریم احساس نشان دهیم حتی ممکن است درمورد مشکلی که به‌ نظرمان در فردی وجود دارد برای ناراحت نکردن‌شان دروغ بگوییم.

 این‌ها همه نمونه‌هایی از مهربانی بدون صداقت هستند و می‌بینیم که واقعی نیستند.

 بیشتر از توان کار کردن بدون وقت گذاشتن برای مراقبت از خودمان معمولاً باعث می‌شود چندان خوب کار نکنیم و درنهایت مجبور شویم یکباره دست از کار بکشیم چون دیگر توان ادامه‌ی آن را نخواهیم داشت. درمقایسه با حالتی که از همان ابتدا با صداقت حجم کاری که در توان‌مان است را مشخص می‌کردیم یا هر جا که کار برامان خیلی سخت شد به زبان می‌آوردیم، این وضعیت معمولاً برای اطرافیان‌مان بدتر خواهد بود.

 به‌همین‌ترتیب، اگر بیش از اندازه به اطرافیانمان عرضه کنیم و بعد ادامه‌اش ندهیم، آن‌ها سردرگم می‌شوند و لطمه می‌خورند. اگر به دادن آن چیز ادامه دهیم (چه وقت، احساس، یا تعهد) حتی وقتی چیزی از آن برایمان باقی نمانده باشد، افراد به آن عادت می‌کنند و درنهایت یک روز با چنان عصبانیتی از آن رابطه بیرون می‌رویم که همه چیز را نابود می‌کنیم.

 آخر اینکه، اگر هیچ‌وقت درمورد تجربیات‌مان درمورد آدم‌های دیگر صادق نباشیم، به این دلیل که نمی‌خواهیم به احساسات‌شان آسیب بزنیم، باعث خواهیم شد چیزهایی را یاد نگیرند که در دراز‌مدت ممکن است به دردشان بخورد. همچنین ممکن است روزی کسی آن واقعیت را به آنها بگوید که در آن شرایط برایشان به‌مراتب سخت‌تر و دردناک‌تر خواهد بود.

  بنابراین اینکه بخواهید بدون صداقت مهربان باشید درنهایت می‌بینید که اصلاً مهربان نبوده‌اید. مهربانی واقعی مستلزم این است که هم با خودمان و هم با دیگران صادق باشیم، حتی اگر سخت و دردناک باشد.

 

محبت و مهربانی

صداقت بدون مهربانی صداقت واقعی نیست‎

 

صداقت بدون مهربانی صداقت واقعی نیست 

توضیح این یکی کمی سخت است و خودم هم دارم هنوز روی آن کار می‌کنم. فکر می‌کنم اگر بدون اینکه دلسوزانه درمورد کسی فکر کنیم، با او صادق باشیم، یعنی با خودمان، یا با او، کاملاً صادق نیستیم.

 مثلاً ممکن است صادقانه به کسی بگوییم که کارهای احمقانه، تنبل بودن یا آزاردهنده بودن رفتارش باعث ناراحتی شماست. ولی اگر بخواهیم فقط بخشی از تصویر را ببینیم و آن را به‌عنوان حقیقت برداشت کنیم، یعنی کامل صادق نبوده‌ایم. صداقت کامل یعنی به مسائل از چشم آن فرد هم نگاه کنیم و در پی دریافتن دلایل آن مسئله باشیم. در عین حال باید صادقانه به رفتار خودمان هم نگاه کنیم و بدانیم که اتفاقی که افتاده نتیجه‌ی ارتباط متقابل ما بوده نه رفتار یک‌سویه‌ی طرف‌مقابل که ممکن است دارای بعضی خصوصیات رفتاری مثل احمق بودن، تنبل بودن یا رفتارهای آزاردهنده باشد. آخر اینکه، صداقت کامل مستلزم این است که آن فرد را به صورت تکامل ببینیم، نه فقط آن بخش از او را که رویش تمرکز کرده‌ایم.

 کنار هم گذاشتن صداقت و مهربانی به ما کمک می‌کند بتوانیم همه‌ی این کارها را انجام دهیم. مهربانی تشویق‌مان می‌کند سوال کنیم «چه اتفاقی برای این فرد افتاده که باعث شده اینطور رفتار کند؟»، اگر دلیلش را بفهمیم قطعاً آن رفتار توجیه بهتری برایمان پیدا می‌کند تااینکه بخواهید از زاویه‌ی دیدِ خودمحور امیال و خواسته‌های خودمان به آن نگاه کنیم. مهربانی با خودمان به ما کمک می‌کند صادقانه به آنچه که خودمان وارد آن موقعیت می‌کنیم نگاه کنیم، بدون اینکه احساس گناه یا خجالت کنیم، چون در آن حالت می‌پذیریم که ما هم مثل بقیه انسان هستیم و انسان سرشار از اشتباه، سردرگمی و رنج است. آخراینکه، وقتی به نظر می‌رسد در خطر منفی‌گرایی هستیم، مهربانی چشم ما را به زوایای دیگر آن فرد باز می‌کند –به‌ویژه زوایای مثبت و تاثیرگذار او. باعث می‌شود بفهمیم چیزی که درمورد آن فرد به نظرمان سخت می‌رسیده، با بخش‌های دیگر شخصیت او که به نظرمان ارزشمند است در ارتباط است (مثلاً کله‌شقی و متعهد بودن).

 صداقت به اضافه‌ی مهربانی به ما کمک می‌کند آسیب‌پذیری‌ای که وجه‌اشتراک همه‌ی ما انسان‌هاست را واضح‌تر و روشن‌تر ببینیم. در این صورت به جای اینکه این تضادها و تناقض‌ها باعث شود احساس گوشه‌گیری، تنهایی و طردشدگی کنیم، باعث پیوند و ارتباط عمیق‌تر ما با دیگران خواهد شد زیرا ترس‌ها، امیدها و خواسته‌های آشنایی را در آنها خواهیم دید که منجر به این رفتارهای سخت می‌شود. ولی برای از بین بردن این احساس که ما گرفتار یک آدم بد، مقصر و سخت شده‌ایم که فقط سد راه‌مان است، به کمی مهربانی نیاز داریم.

 صداقت بدون تشخیص مهربانانه‌ی اینکه همه‌ی ما برای مقابله با درد و رنج دوست داریم از خودمان دفاع کنیم، صداقت واقعی نیست.

تاریخ ارسال :  1397/8/08     
تعداد بار مشاهده :  27


ارسال رایگان محصولات در فروشگاه ایران صنعت
 

آمار بازدید ها


وبگو | نمایش آمار بازدیدها بدون دیتابیس
» بازدید امروز: 5566
» بازدید دیروز: 7195
» افراد آنلاین این بخش: 38
» ورودی امروز موتور های جستجو: 1332
» ورودی دیروز موتور های جستجو: 1489
» بازدید کل: 1449349

مجوز تجارت الکترونیک


مجوز تجارت الکترونیک

مجوز رسانه بر خط


logo-samandehi

ایران صنعت در شبکه های اجتماعی


پرداخت آنلاین شبکه اجتماعی یوتیوبشبکه اجتماعی تویترشبکه اجتماعی فیس بوک

ایران صنعت: 09106978820


تاریخ :1397/8/27  ساعت:  22:33:08

تمامي كالاها و خدمات اين سایت، داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است
تمامی حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به ایران صنعت میباشد.